به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اكبر اعلمي نماينده‌ي مردم تبريز در خانه ملت كه به دعوت انجمن اسلامي دانشجويان و به مناسبت روز دانشجو در دانشگاه آزاد تبريز سخن مي‌گفت؛ شور، نشاط، اميد، جواني، عدم وابستگي به تعلقات و مظاهر دنيوي، انس با فطرت و طبيعت بشري، آرمان گرايي و آرمان خواهي دانشجويان را از جمله ويژگي‌هايي دانست كه اين صنف را بيش از هر گروه اجتماعي ديگري، فعال و مستعد و راغب براي فعاليت و تحرك پذيري مي‌كند.

به گفته‌ي وي همين ويژگي‌ها موجب شده كه جنبش دانشجويي همواره در عرصه‌هاي مختلف نقش مهم و تاثيرگذاري را ايفا نمايد.

وي فقدان يا كمبود احزاب، نهادهاي مدني، مطبوعات و نبود آزادي در كشورهاي توسعه نيافته و يا در حال توسعه را سبب دو چندان شدن نقش جنبش دانشجويي دانست و افزود: جنبش دانشجويي ناگزير است با راديكال عمل كردن خود، كمبود جنبش‌هاي اجتماعي ديگر را به تنهايي جبران كند.

اين عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس در تشريح ميزان تاثيرگذاري جنبش دانشجويي در تحولات معاصر يادآور شد: جنبش دانشجويي فرانسه در ماه مي 1968 هم دوش با جنبش كارگري توانست تحولات اساسي در سرمايه داري حاكم ايجاد كرده و انگيزه‌اي براي ساير جنبش‌هاي اجتماعي ايجاد كند.

اعلمي از دانشگاه‌هاي تهران و تبريز به عنوان سلسله جنبان جنبش دانشجويي ياد كرد و گفت: پس از تشكيل انجمن اسلامي دانشگاه تهران در سال 1323 رژيم شاه در برابر مطالبات بر حق دانشجويان سر تسليم فرود آورد و ايجاد تشكل‌هاي دانشجويي را به رسميت شناخت.

وي با اشاره به اين كه پس از ملي شدن صنعت نفت و سقوط دولت مصدق در 28 مرداد سال 32 جنبش دانشجويي فعاليت خود را در كنار فعاليت ساير اقشار ادامه داد، خاطرنشان كرد: در 16 آذر سال 32 مبارزات دانشجويي در دفاع از استقلال حاكميت ملي و مخالفت با استبداد و هرگونه دخالت خارجي به اوج خود رسيد و با تقديم سه شهيد در دانشكده‌ي فني تهران رسما اعلام موجوديت كرد.

وي اظهار داشت: پس از آن اين جنبش به طور آشكار و نهان به فعاليت خود ادامه داد و در آستانه‌ي انقلاب اسلامي در سال 57 دوباره حجاب از رخ خود بركشيد.

نماينده مردم تبريز در خانه ملت با اشاره به نقش آفريني جنبش دانشجويي در سيانت از آرمان‌هاي انقلاب و مبارزه با استكبار و دفاع از تماميت ارضي در جبهه‌هاي جنگ ابراز اين ادعا كه جنبش دانشجويي با مشاهده‌ي آثار استبداد در بخشي از حاكميت و انحراف مسوولان از اهداف و آرمان‌هاي اصلي انقلاب براي مدت نسبتا طولاني دوباره در خوابي عميق فرو رفت و از حركت باز ايستاد، تصريح كرد: اما در سال 76 مجال ديگري يافت تا توان و قوت بالقوه خود را دوباره به حركت در آورد.

وي با بيان اين كه بار اصلي جنبش اصلاحات را جنبش دانشجويي به دوش كشيد، ادامه داد: اين جنبش با حضور موثر خود دولت خاتمي را به قدرت رساند و اسباب شكل گيري مجلس ششم را مهيا ساخت.

اعلمي افزود: از يك سو با انحراف مسير اصلاحات از آرمان‌هاي اصلاح طلبانه مردم و دانشجويان و از سوي ديگر سركوب شديد دانشجويان، اين جنبش دوباره گرفتار ركورد و سكون گرديده و در لاك خود فرو رفت تا جايي كه هنوز دوران نقاهت خود را طي مي‌كند.

نماينده مردم تبريز با تقسيم جنبش دانشجويي به سه جنبش صنفي، اجتماعي و سياسي گفت: چنانچه جنبش دانشجويي صرفا با خصلت سياسي ظهور و بروز يابد و اين جنبش به يك جنبش سياسي محض تغيير پيدا كند، يقينا آسيب پذير خواهد شد و نمي‌تواند دانشجويان زيادي را جذب خود كند چرا كه انگيزه‌هاي دانشجويان با يكديگر متفاوت است و مهمتر از همه هزينه پيوستن به چنين جنبشي بسيار بالا است.

اعلمي با بيان اين كه جنبش دانشجويي بايد از دو خصلت مهم «قدرت نقد» و «نقد قدرت» برخوردار باشد، افزود: لازمه برخورداري از چنين خصايص و تاثيرگذاري آن است كه اين جنبش خود توليد كننده فكر باشد و نه مصرف كننده آن و نبايد به استخدام قدرت درآيد در غير اين صورت جنبش دانشجويي ناكام خواهد ماند.

اين عضو كميسيون امنيت ملي مجلس از جنبش دانشجويي ايران خصوصا پس از سال 76 به عنوان ساعقه و آزرخشي ياد كرد كه باراني به همراه ندارد و افزود: چنانچه جنبش دانشجويي همراه و همدوش توده‌ها باشد و اجازه ندهد كه قدرت و جناح‌هاي سياسي از آن به عنوان ابزاري جهت رسيدن به قدرت و حفظ آن استفاده نمايند اين جنبش به عصر شكوفايي خود نزديك مي‌شود مشروط به اين كه از سياست زدگي مطلق، خود را رها ساخته و در ابعاد و عرصه‌هاي اجتماعي و صنفي نيز نقش موثر و فعالي را ايفا نمايد.

نماينده‌ي مردم تبريز غفلت جنبش دانشجويي از مقولاتي نظير سياست خارجي، حقوق هسته‌يي، عدالت خواهي، فسادستيزيژ و معيشت مردم را از عوامل ناكامي اين جنبش دانست و گفت: عواملي نظير جايگزيني مصلحت انديشي به جاي آرمان گرايي، ركود و بي هدف بودن جنبش، افترا و افتراغ و پراكندگي جنبش، سركوب جنبش، دنباله روي كوركورانه و عدم استقلال و بي توجهي به مسايل جهاني؛ از عوامل ركود جنبش دانشجويي محسوب مي‌شود.

وي با تاكيد بر اين كه جنبش دانشجويي به جاي برخوردهاي آني و احساسي و بدون اين كه در خدمت حاكميت و احزاب در آيد بايد از بي‌ساماني و آشفتگي فكري و بي برنامگي خارج شود، افزود: جنبش دانشجويي به صورت خودجوش و متحد و مستقل و صرفا با درنظر گرفتن منافع ملي و مصالح ملت با تمام قوا بايد به نقد مشفقانه قدرت روي آورده و در برابر هرگونه انحراف و كژي ايستادگي نمايد.

لینک های مرتبط:

"مسدود کردن راه خدا" یا "جنایت آپارتاید" در دولت مهرورز !؟