اصل (35) قانون اساسي ميگويد در همه دادگاهها طرفين دعوا حق دارند براي خود وكيل انتخاب نمايند... الي آخر.
دوستان ميدانند وقتي ميگويد «همه» اين کلمه درواقع اطلاق دارد و يا عام استغراقی است. بارها شوراي نگهبان در تفسیر قانون اساسی گفته است وقتي شما به جملهاي كه عام است يا اطلاق دارد قیدی می زنید، هرگونه مقيد كردن و قيد زدن در واقع به منزله اين است که آن اصل را از اطلاق مياندازید و يا با آوردن یک مخصص، تخصيص دادن اصل آنرا از حالت عام مياندازد و خلاف قانون اساسي است.
حالا چطور شده است كه اين اصل استثناءپذير شده است؟ كجاي قانون اساسي اشاره كرده است كه اگر دعوايي ماهيت محرمانه داشته باشد، وكيل در آنجا نبايد حضور داشته باشد؟ نه مخصصي داريم، نه قيد منفصلي داريم و نه قيد متصل كه بگوييم بله، مثلاً در جاي ديگر و در يك اصل ديگري يك قيدي بصورت منفصل آمده هست و اين اصل 35 زا از حالت اطلاق انداخته است. روي اين اصل پيشنهادي كه دوستان آوردهاند و اصل 35 را مقید کرده اند با اصل 35 قانون اساسي مغايرت دارد، متشكرم.