دوشنبه 1386/09/12 

بیشترین لطمه را به دین کسانی می زنند که آنرا ابزاری برای رسیدن به منیت های شخصی اشان کرده باشند. آنچنانکه که برداشت ابزاری از دین مسیحیت در دوران حکومت کلیسا در اروپا به منزوی شدن دین الهی بین مردم و برای سالهای طولانی منجر شد. یعنی بدترین لطمه ی ممکن! متاسفانه ی زاویه ی دید بعضی از محافظه کاران به دین چنین منظری دارد. استفاده از دین برای حذف رقیب از صحنه ی سیاست سالهاست به ابزار ثابت آنان تبدیل شده است. واکنش ها ی چند روز اخیر به سخنان "اکبر اعلمی" - نماینده ی مردم تبریز در مجلس شورای اسلامی -  در جمع اصلاح طلبان زنجان از این جمله است. واکنش هایی که خارج از معیار دین بیان می شود و خود منکر است! محافظه کاران در حالی فریاد وامصیبتا سر داده اند که در چند مورد توهین غیر قابل کتمان کارگزاران دولت نهم به مقدسات دینی گزینه ی سکوت را برگزیدند. بدترین شکل توهین به پیامبر مکرم اسلام طی سئوالات آزمون ضمن خدمت فرهنگیان انجام می شود ولی آب از آب تکان نمی خورد و دیگر خبری از کفن پوشان مخابره نمی شود. به عبارتی محافظه کاران نشان داده اند صلاحیت ورود به جایگاه ممیز را در مسایل دینی ندارند وگرنه بر کسی پوشیده نیست که اصرار بر برداشت توهین آمیز از سخنان گزینش شده ی "اکبر اعلمی" دور از واقعیت و قلب واقعیت است. خود ائمه ی اطهار بر نقدشان توسط مردم اسرار داشته اند چه بماند بر نقد حاکمین و مسئولینی که - حتی در همان دوران - منصوب شده باشند. با توجه به نقشی که "اعلمی" در مجلس و در موضع انتقاد از دولت دارد تلاش برای حذف وی از این طریق دور از انتظار نیست. بخصوص آنکه بخاطر سلامت مالی و اخلاقی، حذف وی به آسانی ممکن نیست. بی تردید برخورد با "اعلمی" حرکتی سیاسی است که بیشتر مصرف انتخاباتی دارد. شاید هم بهانه ای برای نظارت استصوابی شورای نگهبان! به هر حال پاسخ نماینده ی مردم تبریز به منتقدان روشن است.

نوشته شده در  دوشنبه 1386/09/12  توسط رضا سالیانی 

لینک مرتبط:

در جایگاه مسلمانی نشسته ایم تا در اولین فرصت مومنی را بیابیم و قربانی کنیم(خیلی بد است!- رضا سالیانی)